Case · IST en SOLL
Woo, herstel en crisisdossiers lopen vast op het formaat. Markdowner is het bewijs dat de overstap kan. De maatschappelijke kosten staan bij Aslander — niet hier.
Het verschil is het formaat. Niet een nieuw ICT-project. Zolang stukken in gesloten bestanden zitten, blijft de organisatie afhankelijk. Als de collectie open en leesbaar is, kan ze zelf zoeken, reconstrueren en verantwoorden.
Propriëtaire lagen op publieke gegevens
Gesloten · niet doorzoekbaar
Eén doorzoekbare informatiebasis
Open formaat · eigen netwerk
Zelf lezen, zoeken en verantwoorden
Vendor-onafhankelijk
Woo-afhandeling is één gezicht van hetzelfde tekort. Het formaat is de breuk.
Woo is geen apart probleem. Het is het gezicht van informatieafhankelijkheid: niemand kan reconstrueren wat er wél lag. De stukken bestaan. Het doorzoeken is onmogelijk zolang het formaat gesloten is.
Openbaar maken begint bij vinden. Vraag, besluit en stukken horen bij elkaar — met bron.
Actieve openbaarmaking wordt mogelijk als de collectie leesbaar is. Reconstructie uit de stukken zelf.
Geen vendor lock-in. Open, machineleesbare gegevens blijven toegankelijk. Dat is ook de voeding voor interne AI.
Aslander benoemt het formaat als grondoorzaak. Markdowner is de werkende realisatie van die voorwaarde: conversie, OCR, transcriptie, zoeken en vragen — lokaal, met bron. Geen belofte. Software die draait.
Kern. IST is lock-in: gesloten formaten, niet doorzoekbaar, afhankelijk van de leverancier. SOLL is een leesbare collectie op het eigen netwerk: open formaat, doorzoekbaar, zelf te verantwoorden. De overstap is geen ICT-project. Het is het formaat. Markdowner laat zien dat het al kan: zeven demo-omgevingen, 29.191 bestanden, 38 miljoen woorden, ongeveer 72.500 e-mails zoekbaar.
Het begrip informatieautonomie is van Martijn Aslander. Markdown is in dat onderzoek een voorbeeld van een open formaat. Deze case gaat over uniforme gegevensontsluiting: IST versus SOLL. Zijn maatschappelijke kosten staan op zijn site, niet op deze pagina.
